Mechanika

punkty

biegłość

dziedziny

wydarzenia

ekspedycje

postać miesiąca

Punkty mają wartość mniejszą od Biegłości, którą możecie dzięki nim rozwijać dzięki wymienianiu jednej waluty na drugą. 1 poziom Biegłości odpowiada 150 punktom. W jaki sposób można je otrzymać?

1. Punkty same w sobie łatwo zyskać dzięki pisaniu opowiadań. Każde opowiadanie liczone jest jako 50 punktów, gdzie nagroda ta wzrasta z każdym osiągnięciem tysiąca słów — przy tysiącu wynosi 75 punktów, przy dwóch tysiącach do konta autora doliczane jest 25 dodatkowych punktów, czyli ostatecznie 100, przy trzech tysiącach kolejne 25 — co daje 125 — i tak w nieskończoność. Nie warto jednak traktować tego jako wyznacznika jakości!

2. Kolejną drogą do zdobycia punktów są eventy, które będą pojawiać się na blogu możliwie jak najczęściej — nie tylko ekspedycje (dzięki jakim łatwo dorobić się sporej sumy punktów), ale i inne, fabularne wydarzenia.

3. Losowe wydarzenia na Discordzie lub akcje administratorów — za wypełnienie zadania, pomoc lub propozycję można będzie zgarnąć kilka punktów, w zależności od administratora.

Biegłość oddaje poziom zaawansowania waszych postaci w danej dziedzinie. Wyróżniamy sześć kategorii głównych i dwie specjalne: siła, szybkość, zwinność, kondycja, mądrość, charyzma, siła magiczna i kontrola nad magią. Biegłość wykorzystywana jest w trakcie eventów, gdzie postać otrzymuje przydzielone odpowiednio zadanie do wykonania — wówczas o pomyślnym przebiegu wydarzeń decyduje poziom biegłości wybranej przez gracza dziedziny. Dokładny przebieg fundamentalnego dla fabuły bloga eventu — ekspedycji — opisany jest w następnym akapicie. Na liczbę kategorii wpływ ma rasa, do której przynależy bohater — dla rjuske jest ich osiem, włącznie z siłą magiczną i kontrolą nad magią, dla ludzi zaś sześć. Z tego względu postacie magiczne, poza startową liczbą Biegłości do rozdysponowania, otrzymuje dziesięć dodatkowych, które musi podzielić między dwie dodatkowe kategorie lub wykorzystać je w pozostałych. Siłą rzeczy budowa rjuske różni się od ludzkiej. Na start bohaterowie otrzymują trzydzieści Biegłości.
Biegłość może funkcjonować jako osobna nagroda do zdobycia bez konieczności zbierania odpowiedniej liczby punktów. Otrzymać ją można dzięki — jak w przypadku punktów — w wydarzeniach losowych lub, także, w eventach.

SYMULACJA 1

Bohater A to człowiek, więc na start dysponuje trzydziestoma Biegłościami i przydziela je następująco: siła — 3, szybkość — 4, zwinność — 4, kondycja — 5, mądrość — 8, charyzma — 6. Pisząc w ciągu miesiąca dwa opowiadania po trzy tysiące (125 punktów) i pięćset słów (50 punktów), otrzymuje 175 punktów. Dzięki temu może podnieść wybraną dziedzinę o poziom, przez co na jego koncie zostanie 25 punktów.

SYMULACJA 2

Bohater B to rjuske, więc na start dysponuje czterdziestoma Biegłościami i przydziela je następująco: siła — 8, szybkość — 5, zwinność — 5, kondycja — 5, mądrość — 2, charyzma — 6, siła magiczna — 6, kontrola nad magią — 3. Napisał sześć opowiadań na sześćset słów, łącznie zbierając 300 punktów. Dzięki temu może podnieść poziom wybranej dziedziny o dwa i nie pozostanie mu na kolejny miesiąc żaden punkt.

Każda dziedzina odpowiada za inną umiejętność. Siła wyznacza to, jak, co jest jasne, silny jest bohater, jaki ciężar może unieść lub przenieść. Siła przydaje się na przykład podczas podciągania lub wspinaniu na półki skalne, a także przy przenoszeniu towarów w sklepie lub prowadzeniu wózka z ciężkim pakunkiem.

Szybkość świadczy o prędkości bohatera i jego ruchów, odwzorowuje również tempo wykonywania czynności przez niego — przykładowo, urzędnik z plikiem dokumentów do wypełnienia nie powinien być powolny („nie powinien” to zdecydowanie dobre wyrażenie).

Obok szybkości stoi zwinność i odpowiada temu, z jaką gracją postać się porusza, mówi o jej zmyśle równowagi. Zwinność przydaje się, gdy trzeba uciec przed atakiem śnieżnych rjuske lub w pracy kelnera.

Kondycję — choć łatwo wyrobić, równie łatwo stracić — o czym powinni wiedzieć żołnierze i sportowcy. Dzięki kondycji można określić, na jaki wysiłek potrafi zdobyć się bohater i jak długo może wykonywać daną czynność. Dotyczy biegania czy chodu, a także wspinaczki.

Następną dziedziną jest mądrość, którą traktujemy nie tylko jako rozsądek i zaradność, ale i posiadaną wiedzę, czyli również jako inteligencję (mimo że oba pojęcia oznaczają dwie różne rzeczy). Mądrość i wiedza to niejakie atrybuty uczonych oraz nauczycieli, profesorów, mentorów. Okazuje się szczególnie przydatna podczas rozwiązywania zagadek lub problemów pozornie skomplikowanych. Wysoki poziom tej dziedziny wiąże się także z umiejętnościami strategicznymi.

Ostatnią z kategorii wspólnych dla obu ras jest charyzma, czyli as w rękawie polityków i osób publicznych. Charyzma decyduje o wpływie bohatera na innych ludzi i sposobie, na jaki go postrzegają. Dzięki rozwiniętej charyzmie łatwiej o sympatię, przy odpowiedniej taktyce nietrudno także zadziałać na swoją korzyść.

Pozostałe dwie dziedziny ściśle wiążą się z umiejętnościami i wiedzą, jaką dysponują rjuske, czyli postacie magiczne. Jak można przeczytać w rozdziale o magii, poza magami różnych bogów, można wyróżniać inne dla każdego stopnie wytrenowania i siły, jaką dziedziczą po rodzicach. Z tego też względu siła magiczna opisuje właśnie poziom mocy, który może osiągnąć rjuske w szczycie swojej kondycji i wzrasta w wyniku czynników takich jak dojrzewanie czy stopnia zaawansowania w nauce o magii praktycznej, a także dzięki treningom przeprowadzanym na własną rękę lub z pomocą mentora.

Na poziom kontroli magicznej nie ma wpływu genetyka, a wyłącznie wychowanie i to, czy bohater w przeszłości był jakkolwiek w dziedzinie magii szkolony. Rjuske jest tym potężniejszy, im lepiej kontroluje to, co robi. Nierzadko zdarza się, że tych, którzy nie radzą sobie z własną mocą, hegga decyduje się nie słuchać.

Dla zachowania porządku i krzty realizmu ważne jest przydzielanie Biegłości zgodnie z charakterystyką i historią postaci. Bohater magiczny, który w dzieciństwie nie miał do czynienia z magią lub nie był w jej kierunku kształcony, nie będzie kontrolował jej tak, jak profesor Uniwersytetu Południowego. Także siła magiczna nie jest wartością pozbawioną znaczenia, ponieważ głównym wyznacznikiem jej stopnia jest genetyka. Zaleca się, by w przypadku jednego rodzica rasy rjuske przyznawać od 2 do 4 punktów, przy dwóch — od 4 do 7.

Funkcjonuje jeszcze jedna, bardzo ważna zasada — uprasza się o rozsądne rozdzielanie punktów — w przypadku rjuske dodawanie punktów do wyłącznie siły i kontroli ze stałą liczbą 2 przy sile fizycznej nie jest bynajmniej realistyczne, ponieważ magia nie jest prostą dziedziną i wymaga również sprawności fizycznej. Kształtowanie umiejętności magicznych jest jeszcze o tyle skomplikowane, że gdy po dodaniu punktów do siły magicznej lub kontroli chcemy, by postać faktycznie nabyła nową umiejętność lub radziła sobie lepiej z magią (patrz: tabelka w zakładce „Magia”), warto umieścić stosowny opis w opowiadaniu. Bohater nie stanie się czołgiem znikąd.

Organizowane na blogu eventy zazwyczaj mają formę nieobowiązkową, są przeznaczone dla chętnych i zakładają postęp w fabule lub tylko sympatyczne nagrody w przypadku na przykład wydarzeń sezonowych (jak festiwale). Nie ma jednego wzoru, któremu będą podlegać — mają elastyczny charakter, a ich organizacja zależy od potrzeb autorów. Eventy trwają zwykle od dwóch tygodni do miesiąca i umożliwiają udział każdemu autorowi bez względu na posiadaną rasę postaci — niemniej jednak dopuszczamy ewentualności, gdzie event może dotyczyć wyłącznie Północy lub Południa. Wydarzenia mogą większe lub mniejsze, ale wszystkie będą ogłaszane zarówno na blogu, jak i Discordzie. Nagrody za zaangażowanie również wyznacza stopień zaawansowania przydzielanych zadań lub konkurencji, najczęściej są to punkty, Biegłości, rangi na Discordzie, ciastka z czekoladą, medale i dyplomy rysowane w paincie i słodkie pieski. Każdy event posiada własne zasady i założenia, które będą spisane w odpowiednim miejscu w poście. Bez względu na wydarzenie obowiązuje bonus punktowy za opowiadania, a sam event ma charakter odrębny i nie musi wpływać na życie waszych postaci, jeśli jego fabuła się na tym nie opiera albo wasi bohaterowie nie biorą w nim udziału — nie sprawia to jednak, że nie możecie o nim wspomnieć, mimo braku angażu.

W roku 1281 — na ustalony piąty rok zimy — miasta po raz pierwszy wysłały własne oddziały ekspedycyjne. Ich szeregi nie zawierały ważnych dla ośrodków osobistości, na oddziały ekspedycyjne składali się prości ludzie, którzy na swój sposób ściągnęli na siebie uwagę władz. Przez pierwsze miesiące ludzie znajdowali się sami — ochotnicy lub złośliwi, którzy pociągali za sobą swoich przyjaciół czy bliskich. Jednak im więcej ekspedycji wyruszało i wracało z niczym, tym zainteresowanie nimi stopniowo zanikało — nie można było zostać bohaterem, gdy każda misja kończyła się fiaskiem. Wraz z rokiem 1282 uczestnicy ekspedycji zawężyli się do tych, którzy wędrują na północ z przymusu, złapani przez straż lub podatników. Ekspedycje wyruszają co kwartał i trwają od dwóch tygodni do miesiąca. Zazwyczaj są to dwie na pięć miast, czasem zdarzają się cztery lub tylko jedna.

Przykładem eventu jest ekspedycja organizowana regularnie co miesiąc, dwa lub co kwartał, w zależności od zainteresowania (i lenistwa adminis-... to znaczy, Westerlinga). Dobrowolność w przypadku ekspedycji ma się nieco inaczej — jest to jeden z najważniejszych czynników popychających fabułę, dlatego przy dołączaniu do bloga podpisujecie tę okraszoną drobnym druczkiem umowę i zgadzacie na udział w ekspedycjach, co zobowiązuje was do brania udziału w eventach, nawet jeśli zostaniecie wybrani drogą losowania.
Każda ekspedycja może posiadać opisaną w poście fabułę, dla ułatwienia graczom. Ekspedycje w realiach Rietvy trwają około dwóch-trzech tygodni i podobną długość eventów przewidujemy w rzeczywistości. Na jeden zespół składa się od trzech do pięciu bohaterów najczęściej z jednego okręgu Rietvy, jednak w przypadku nikłego zainteresowania ekspedycje różnych miast mogą zostać połączone. W zespołach zazwyczaj nie ma dwóch postaci jednego autora, jednak — jeśli zajdzie taka konieczność — od każdej zasady jest ustępstwo. Na tydzień przed wyruszeniem ekspedycji na Discordzie ogłaszamy otwarcie zapisów i do wyznaczonego terminu umożliwiamy zadeklarowanie chęci udziału każdemu, kto będzie zainteresowany nagrodą, przygodą nieco różniącą się od tych codziennych lub zwyczajnie użyje ekspedycji jako tła fabularnego dla innego ze swoich wątków. Żeby wyrazić chęć wzięcia udziału w evencie, nie potrzeba niczego innego, jak co najmniej jednej postaci zamieszkującej Południe.

Ekspedycje ze strony praktycznej zakładają tylko dwa lub trzy obowiązkowe teksty o niewygórowanej długości (co najmniej pięćset słów, co daje minimalne tysiąc lub półtora tysiąca słów na trzy tygodnie), których przebieg zależy od decyzji mistrza gry. Mechanika ma prosty charakter i pierwszym jej punktem jest napisanie opowiadania o wyruszeniu z miasta z uwzględnieniem konkretnego wydarzenia, które przydzieli autorowi mistrz gry, wysyłając szczegóły w wiadomości prywatnej. Pierwsze z opowiadań ma zakończyć się tak, by umożliwić mistrzowi kontynuowanie historii — wówczas pod postem pojawi się adnotacja mówiąca o tym, jak bohater poradził sobie z pierwszym zadaniem i jego ciąg dalszy. Drugie opowiadanie może mieć dowolną treść i długość, ale najważniejszym jego elementem ma być to, jak postać podołała zrządzeniu losu lub innym wydarzeniu ściągniętym na nią przez mistrza gry. Jeśli autor ma takie życzenie, forma może być kontynuowana i zamiast zakańczania drugiego opowiadania, może pozostawić je w takiej formie, jak pierwsze — wtedy mistrz gry ponownie wyjdzie z piwnicy i zadecyduje, co zadzieje się z uczestnikiem. Jeśli wolicie poprzestać na dwóch opowiadaniach, na końcu należy zamieścić odpowiednią wzmiankę. Ważnym elementem zadań są poziomy Biegłości, ponieważ to one wpływają na to, jak będzie wyglądać przebieg fabuły wątku danego bohatera — na końcu każdej adnotacji mistrz gry sugeruje trzy dziedziny, dzięki którym gracz może stawić czoła przeciwności i wymagane jest, żeby posłużył się wyłącznie jedną z nich i żadną spoza wyznaczonych. Może się zdarzyć, że mistrz gry wyraźnie da pozwolenie na wykorzystanie więcej niż jednej, ale najpewniej nie na pierwszym etapie ekspedycji.

Im dłużej potrwa wasz ekspedycyjny wątek, tym dalej możecie zajść. Pamiętajcie, że nie liczy się długość waszych opowiadań, a akcja i to, czy w sposób prawidłowy realizujecie zadania. Jeśli uczestnicy ekspedycji prężnie wymieniają odpisy z mistrzem gry, szansa na powodzenie jest znacznie wyższa niż w przypadku, kiedy każdy opublikował po dwa opowiadania — co jest, rzecz jasna, również w porządku! Ale nie dostaniecie ciastek, tak na marginesie.

Warto wspomnieć, że wcale nie musicie działać w pojedynkę — jeśli tylko macie życzenie, możecie połączyć swój wątek z innym autorem lub nawet całym zespołem, jednak warto ustalić pewne zasady, żeby brak odpisu jednego gracza nie zatrzymywał całej akcji. Wówczas zachęcamy do wprowadzenia reguły — odpisuje ten, kto będzie w stanie zrobić to najszybciej, informując resztę grupy. W przypadku łączenia wątków warto dać znać administracji jeszcze przed otrzymaniem pierwszego zadania.

Nagrody za ekspedycje uzależniane są od zaangażowania zespołu i jego pomysłów. Jak to z eventami bywa, do puli trafiają punkty, Biegłości, bułki, herbata, dyplomy i medale z painta, być może dołączymy kotki i przystojnych aktorów powyżej czterdziestki. Ta ekipa, która poradzi sobie najlepiej, do momentu przebicia przez inną grupę będzie mogła chwalić się zaszczytnym tytułem… dobra, wymyślicie go w drodze.

Z perspektywy fabularnej, także zebrane przez drużynę punkty, które następnie przełożą się na postęp fabularny, jaki nastąpi w nadchodzącej po każdej z ekspedycji notce-opowiadaniu — warto je śledzić!

Jeśli autor, który zostanie przydzielony do grupy ekspedycyjnej w drodze losowania, nie będzie w stanie wziąć udziału w evencie, uprasza się go o natychmiastowe poinformowanie administracji. Jeżeli ma taką możliwość i, mimo niespodziewanego wyłonienia, zaangażuje się w wyprawę, również prosimy o potwierdzenie, żeby nie powodować opóźnień.

terminarz ekspedycyjny:
1. ogłoszenie naboru do grupy ekspedycyjnej — tydzień
2. wyłonienie grupy ekspedycyjnej i ewentualne dopełnienie jej przez losowych autorów, czas na rozdanie zaległych punktów lub dogadanie się z innymi autorami w sprawie wątku i zapoznanie z nim administracji, ustalenie roboczej nazwy drużyny — trzy-cztery dni
3. start ekspedycji — dwa-trzy tygodnie, do miesiąca

Comiesięczne wybory na postać miesiąca dzielą się na dwie kategorie i nie są od siebie zależne, co oznacza, że oba tytuły mogą przypaść jednemu autorowi, a nawet jednemu bohaterowi.
Najaktywniejsza postać miesiąca wyłaniana jest drogą obliczeniową. Algorytm bierze pod uwagę liczbę opublikowanych opowiadań i łączną liczbę słów, gdzie pierwsza z wartości ma większy wpływ na wynik. Tytuł najaktywniejszej postaci miesiąca przypada tej, której współczynnik będzie najwyższy. Najaktywniejsza postać otrzymuję nagrodę w wysokości 250 punktów, miejsce w zakładce oraz medal.

O tym, kto zostanie postacią miesiąca autorów, decydują autorzy na Discordzie. Wówczas pod uwagę brany jest rozwój postaci, fabuła jej wątków, opcjonalnie wpływ na dzieje bloga lub udział w eventach. Podczas wyborów nie kierujemy się tym, którą postać lubimy najbardziej, a rozsądkiem podpowiadającym, kto w ciągu minionego miesiąca się wyróżniał. Postać miesiąca autorów zyskuje 300 punktów nagrody, miejsce w zakładce i, najbardziej wartościowy element, dyplom.